Ons broodje aapverhaal: Sten, Ties, Teresa en Linde
Klas: TH1G
School: Ds.Pierson college
Vak:Nederlands
Op
een dag liep jan samen met zijn klas de Sint-Jan in. Hij vroeg aan de
bergeleider van hun groepje: waar liggen de reliekenschijn? Nou jan zei
de man die reliekenschijn liggen in de kelder hieronder in. Oke meneer
zei jan met een ondeugend gezicht. Hij liep naar zijn vriend sam en zei:
sam, wij gaan dadelijk stiekem naar beneden en dan gaan we naar de
reliekenschijn op zoek! Mag dat dan vroeg sam aan jan die al bijna
beneden stond. Nee, natuurlijk mag dat niet en daarom gaan we
natuurlijk! Oke dan zei sam Toen de bergeleider samen met de rest van
groep bij een beeldje van Maria stonden glipte sam en jan weg. Weet jij
de weg jan vroeg sam aan jan nee, maar dat is juist spannend! Oke dan
zei sam betwijfelend. Durf je dat dan sam riep jan op een plagerige
toon. Jjjaja natuurlijk zei sam stoer tegen jan met een bibberende stem.
Laten we dan nu gaan bangeschijter riep jan en hij liep voorop de
kelder in. Kkkrrrrrrrak pieieiep. Wwat was dat riep sam die bijna liep
te huilen. Weet ik niet riep jan nu ook een beetje bang. Er hing een
fakkel in de gangen en jan die dacht dat hij stoer was pakte de fakkel
en liep ermee door naar voren. Waar zijn die stomme dingen nou riep jan
geïrriteerd. Krak. Nu weet ik zeker dat ik iets hoorde riep sam nu
helemaal zelfverzekerd. Oeaaaaaa oeaaaaaa biep. Wat doen jullie hier…
riep een akelig zware en enge stem. We zoeken de reliekenschijf dus rot
op riep jan dapper. En hij liep doodnormaal door. Sam liep met een
kletsnatte broek en me tranen in zijn ogen achter jan aan. Hier is het
denk ik zei jan en hij duwde een deur open. Kijk riep jan, allemaal
botten, vind je het niet geweldig sam riep jan en draaide zich om maar
zag niemand staan. SAM, SAM!!! Dit is niet grappig dus kom nu maar
tevoorschijn. Niks, alleen maar doodse stilte. Nou, dan ga ik maar
alleen foto’s hiervan maken. Jan draaide zich om en schrok zicht rot.
Achter hem stond een lege tafel zonder een reliekenschijn. Maar hoe kan
dan nu riep jan verschrikt. Hij gooide zijn fototoestel neer en begon te
schreeuwen neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee. Hij rende zonder nog om te kijken
terug en rende naar de leiding toe. Help help help riep jan zonder na te
denken dat hij niet in die kamer mocht zijn. De reliekenschijn, ze zijn
weg! Maar jan, hoe kom je daarbij? Nou u ik. Toen was het stil.
Aaaaaahh, daar lopen botten aaaah. Dat was sarah uit hun groepje toen de
meeste meisjes ook omkeken begon iedereen te gillen. Zelfs de paus die
een preek stond te houden begon te gillen. Onze vader in
de hemel help ons en verlos ons van dat monsterlijke ding! Mijnheer
laten we weg gaan voordat dat walgelijke ding ons aanvliegt en
vermoordt. Oke graag. Hahahaha riep ineens iemand, haha. Dat klinkt als
de stem van Sam. Toen iedereen omkeek zagen ze dat sam
samen met alle botten stond. Sam!! Wat doe je daar met die relieken
schijn? Leg ze onmiddellijk terug riep de paus woedend. Geen woede in
het huis van god riep de bergeleider. Toen ze zich omdraaide was jan
weer een weg met alle reliekenschijn. Hij was de kledingkast van de paus
in gevlucht. Toen jan de kast uit kwam zag hij er net uit als een sint.
Kijk, daar is Sint-Jan riep een klein meisje…
Na een paar jaar liep jan ooit een keertje langs de kerk de sint-jan en hij vergat nooit meer waarom de kerk de sint-jan hete….
Geen opmerkingen:
Een reactie posten