De Relieken

Duhamel college
Door Beau:

De Relieken

Binnen het rooms-katholicisme worden met relikwieën de resten bedoeld van het lichaam van heiligen, van door hun achtergelaten voorwerpen of van voorwerpen die met hun lichaam in contact zijn geweest.
Verschillende relikwieën worden in drie categorieën ingedeeld:

• Eerste graad: Lichaamsdeel van een heilige.
• Tweede graad: Kledingstuk van een heilige.
• Derde graad: Voorwerp dat met een heilige in contact is geweest.

Het eren van relikwieën is terug te voeren op de vroeg - christelijke gewoonte om de liturgie te vieren boven het graf van martelaren. Toen in later tijden op verschillende graven kerken werden open gebroken, ontstond de gewoonte om relikwieën in of onder het altaar te zetten. Onder het altaar zou nog steeds een relikwie van een martelaar te zijn.
In de late Middeleeuwen vormden relikwieën een bron van een handel. Nu verbiedt de katholieke kerk het handelen in eerste- en tweedegraads relikwieën. Handel in relikwieën uit de derde graad is wel toegestaan. Een relikwie draagt een zegel. Zegels en certificaten worden afgegeven door bisschoppen en in het bijzonder de vicaris-generaal van het bisdom Rome. Als de zegel er niet is, is de authenticiteit niet meer aan te zien. Maar er  moet gezegd worden dat dat eigenlijk geldt voor alle relikwieën van heiligen die geleefd hebben voor ongeveer 1600.
Vanwege de reliekenhandel is vereren van relikwieën binnen het christendom omstreden omdat het een voortzetting zou zijn van heidense heldenverering. Ook zou de reliekenverering de aandacht van de gelovige afleiden van God.
Protestanten wijzen het vereren van relikwieën daarom af.